کاشت زعفران در فارسیان

گلستان / گالیکش / روستای فارسیان / کاشت زعفران در فارسیان

روستای های اطراف فارسیان بخصوص روستای سیجان و روستای سایر چند سالی هست اقدام به کاشتن زعفران کرده اند . زعفران نیاز به آب کمی داره و در زمین های دیم بخصوص زمین هایی که مقدار کمی شیب دارند به راحتی میتوان آن را کاشت . پیاز زعفران در زمین های مسطح و یا زمین هایی که آب در آنها جمع می شود زود خراب شده و می پوسد لذا گیاه زعفران که می گویند 7 سال محصول می دهد در زمین هایی که ریشه آن مرتب مرطوب باشد بجای 7 سال ممکن است 3 یا 4 سال عمر کند .

در فارسیان دو سالی هست مردم در مساحتی محدود اقدام به کاشت زعفران کرده اند. اکثر این افراد فقط جهت مصرف سالیانه خود زعفران می کارند . فقط تعداد انگشت شماری در مساحتی قابل قبول اقدام به کاشت زعفران کرده اند . شواهد حاکی از این است که مساحت زیر کشت زعفران در حال افزایش است و در سال های پیش رو ممکن است بیشتر زمین های شیب دار و دیم فارسیان زیر کشت زعفران برود.

کاشت و برداشت زعفران زحمت و دردسر بسیار کمی نسبت به کاشت دیگر محصولات بخصوص گندم و کلزا که در منطقه فارسیان می کارند دارد . راحتی کاشت زعفران و درآمد بیشتر از محل فروش این محصول باعث ترقبب کشاورزان و گرایش آنها به کاشت این محصول می شود.

جمع کردن کندس

گلستان / گالیکش / روستای فارسیان / جمع کردن کندس

روز جمعه با خاله زا رفته بودیم پاکندس برای جمع کردن کندس . ماشین رو کنار جاده گذاشتیم و زدیم به دل جنگل . یه محلی که آدرس کندس ها رو گرفته بودیم رسیدیم. تا دلت بخواد درخت کندسبود . خیلی از کندس ها روی درخت رسیده بودن ، طوری که پتو بودن. کندس ها رو جمع کردی و توی کیسه می ریختیم. دو تا سطل هم داشتیم که اونها رو هم پر کردیم . سه یا چهار ساعتی زحمت کشیدیم . موقع برگشت از اونجایی که فاصله محل جمع آوری کندس ها با جاده زیاد بود ، کیسه کندس رو به پشت آلخره کردم. سختی رسیدن به کنار جاده را که کنار بگذاریم به خانه که رسیدیم ، در کیسه رو که باز کردیم چشمتان روز بد نبیند . همه ی کندس های پتو مثل خمیر له شده بودند .
خاله زا به زحمت کندس های پنو را از سالم ها جدا کرده پس از شستن ، روی اجاق گذاشت . در نهایت یه ترشی کندس درست کرد که بسیار خوش رنگ و خوشمزه بود .

گالیکش / فارسیان / ترشی کندس

گلستان / گالیکش / فارسیان / ترشی کندس

پاییز که به اواسط خودش برسه ، کندس ها کاملا رسیده میشن ، به قول ما فارسیانی ها کندس ها " پتو ، پتو " ( Potou Potou ) میشن .

یکی از موارد مصرف کندس رسیده ، تبدیل آن به ترشی و مربا است . ترشی کندس ، چنانچه از کندس های " پتو Potou درست شده باشد ، مزه ای ملس Malas دارد . اما اگر از کندس های کال Kal ( نارس ) تهیه شده باشد ، علاوه بر اینکه ترش مزه است ، کز هم می باشد . مزه ی کز ( Kaz ) ناخوشایند بوده و دهان انسان را جمع می کند

روش تهیه ی ترشی و مربای کندس به قرار زیر است .

ابتدا کندس های رسیده را از کندس های نارس جدا می کنید ، خار و خاشاک آنها را جدا نموده و آنها را چندین بار می شویید . آنها را درون دیگی ریخته و روی آنها آب می گیرید تا آب بر روی کندس ها قار گیرد . زیر دیگ را روشن نموده و هم می زنید تا ته نگیرد . هم زدن را ادامه دهید تا دیگ به جوش آید . بگذارید به همین صورت دیگ بجوشد و شما علاوه بر هم زدن سعی در له کردن کندس ها می کنید . کندس ها که خوب له شدند ، زیر دیگ را خاموش کرده بگذارید کمی سرد شوند ، آنگاه با دست کندس ها را به میزان بیشتری له کنید . پس از این مرحله دو کار می توان انجام داد

1 ) مواد له شده را درون کیسه ای بریزید تا آب آن جدا شود و درون دیگی تمیز جمع گردد . ( از این آب ، ترشی کندس تهیه می گردد. )

2) برای آنکه آب بیشتری از کندس ها بدست اید ابتدا مواد له شده را از آبکش بگذرانید ، روی تفاله ها آب بریزید و دوباره آنها را له کنید و مجدد از آبکش بگذرانید . سپس مواد را درون کیسه ریخته و آبی که از کیسه خارج می گردد را درون دیگی تمیزجمع کنید .

آبی که از کیسه جدا می گردد ، آبی زلال است اما وقتی که حجم زیادی آب جمع شد به رنگ قهوه ای در می آید . آب جمع شده را روی شعله قرار داده و هم می زنیم تا زمانی که کمی غلیظ تر گردد. برای آنکه بدانید چه زمانی ترشی کندس اماده است ، مقداری از آن را درون نعلبکی ریخته و درون یخچال فریزر قرار می دهید . چنانچه میزان کشش آن شبیه عسل باشد ، در بهترین حالت قرار دارد . اما اگر سفت تر شده باشد ، زیاد روی اجاق بوده و ممکن است مزه ای ناخوشایندی داشته باشد و اگر آبکی تر باشد هنوز جا داشته و باید بیشتر روی اجاق می گذاشتید .

بهترین ترشی کندس رنگش قرمز روشن بوده و مزه ای ملس تا شیرین دارد .

چنانچه مقداری شکر به ترشی کندس خوب اضافه کنید ، یکی از بهترین مرباهای طول عمرتان در درست کرده اید .