غوره سیاه

فارسیان گالیکش / غوره سیاه

اواخر تابستان ، زمان رسیدن غوره های جنگلی در شمال است . غوره جنگلی منطقه فارسیان و اطراف ، زمانی که برسد کاملا سیاه می شود . اندازه دانه های غوره سیاه حد اکثر به بزرگی یک نخود خام است . غوره سیاه مزه ای ملس دارد و اگر کاملا نرسید هباشد ترش مزه است. از فواید غوره میتوان به رقیق کننده بودن خون انسان اشاره کرد.

جمعه این هفته برای جمع کردن غوره سیاه به فارسیان رفته بودیم. در منطقه ، شی حصار غروه ی سیاهی پیدا کردیم که از درختی خود را بالا کشیده بود . خوشه ها همانند مرواید های سیاه بر روی شاخه های درخت خودنمایی می کردند . صحنه ای بسیار دیدنی پیش روی ما بود و از این همه نعمت خداوند را شاکر بودیم. مقداری از غوره ها جمع کرده و با خود به شهر آوردیم. تصاویر غوره ها را در پیج اینستا گذاشتم ، یکی از دوستان که ایشان هم از بچه های فارسیان است ، از دیدن غوره ها طوری به هیجان آمده بود که با دین من گفت: امروز هر طوری هست باید بروم و غوره بچینم . از زمانی که غوره ها را در پیج شما دیدم ، کف گلز می ریزم ( کف گلز، به معنی آب دهان راه افتادن است )

گوجه ریز

فارسیان گالیکش / گوجه ریز

یکی از گیاهان فصلی که در روستاهای فاریان و منطقه شرق استان گلستان به وفور میتوان آن را مشاهده کرد ، گوجه ریز است . گیاهی که فواید بسیاری برای مردم منطقه دارد . یکی از منابع مهم درآمد مردم منطقه از محل فروش گوجه ریز در این فصل است. این روزها در مغازه های میوه فروشی و کنار خیابان میتوان دست فروشانی را مشاهده کرد که سبدهای کوجه ریز را جهت فروش در معرض دید گذاشته اند .

گوجه ریز تفاوتش با گوجه فرنگی های معمولی علاوه بر ریز بودن از نظر جثه ، ترش مزه بودن آن است . این گوجه با مزه ی ترشی که دارد ، باب میل بسیار از مردم منطققه شده است . خورشت گوجه ریز با پیاز و سیر فراوان آنقدر خوشمزه است که اگر یکبار آن را مصرف کنید عاشقش می شوید.

از جمله موارد دیگر مصرف گوجه ریز تبدیل آن به صورت رب گوجه است . از آنجایی که گوجه ریز ترش است ، استفاده رب آن به صورت تنهایی برای برخی از افراد مشکل است و لذا جهت تهیه رب و خوشمزه تر شدن رب گوجه ریز و رب گوجه فرنگی درشت ، آنها را با هم مخلوط می کنند . بهترین حالت مخلوط یک به سه است . بدین صورت که دو سوم گوجه فرنگی درشت و یک سوم گوجه ریز را با هم مخلوط کرده و تبدیل به رب می نماییم.

یادم هست در گذشته ، آن زمانی که برق و یخچال وجود نداشت برخی از زنان روستایمان فارسیان ، گوجه ریز را ابتدا کمی می جوشاندند و سپس نمک زده و در زیر آفتاب خشک می کردند تا ماندگاری آن بیشتر شود. اصطلاحا به این کار پته کردن گوجه می گفتند .

آلوچه

فارسیان گالیکش / آلوچه جنگلی

سال 1401 سال پر برکتی برای مردم منطقه بود . آب و هوا در فصل بهار طوری بود که به درختان و شکوفه های آنها صدمه ای وارد نکرد و لذا درختان میوه بقدری به بار نشستند که غیر قابل باور بود و تا این زمان که 50 سال از خداوند عمر گرفته بودم با چنین صحنه ای مواجه نشده بودم .

درختان میوه بخصوص گلابی به قدری بار آورده اند که شاخه های درختان از سنگینی بار میوه ها شکسته می شود و لذا مردم فارسیان مجبور به گذاشته تکیه گاه در زیر شاخه ها شده اند . نتنها درختان درون محوطه روستا پربار شده اند بلکه درختان جنگلی از همه نوع پر بار هستند .

مردم فارسیان و روستاهای اطراف بر این باور هستند که درخت آلوچه هر 7 سال به بار می نشیند ، البته در سال های گذشته درختان الوچه به بار می نشستند اما بسیار محدود بود . امسال درختان آلوچه که هر هفت سال به اعتقاد مردم فارسیان به بار می نشینند ، امسال طوری پر بار بودند که همه ی مردم فارسیانو منطقه برای چندین سال خودشون ترشی آلوچه آماده کرده اند .

اصلی ترین مورد استفاده از آلوچه در منطقه ، درست کردن ترشی آلوچه برای غذاها هست. آلوچه در این چند سال بقدری کم بود که مردم از ترس کمبود آلوچه ، هنوز آلوچه ها قرمز و رسیده نشده بودند ، سبز سبز شروع به جمع آوری میوه آنها می کردند . حتی قیمت هر کیلو آلوچه سبز در روزهای اول در بازار 30 هزار تومان بود . با گذشت چند هفته و رسیدن آلوچه ها ، هم کیفیت آلوچه ها بالا رفت و هم قیمت تا حدود 15 هزار تومان پایین آمد . مردم بقدری آلوچه آوردند که تا چند سال اشباع شدند.

یکی دیگر از موارد مصرف آلوچه ، ترشی آلوچه و یا شور می باشد . ماحصل این کار درست شبیه با زیتون ریخت می باشد با دردسر بسیار کم .

امسال شخصا چندید بار برای جمع آوری آلوچه به جنگل رفتم . راستش علت اصلی اینکه آلوچه هر چند سال به بار می نشیند نحوه برای برخورد با این درختان است . شاید باورتان نشود چنان درختان بیگناه را برای جمع کردن آلوچه از کمر می برند که تا چندین سال نمیتوانند رشد کنند .