زرگ تر است . لذا تصمیم گرفتیم سال بعد بذر پیاز ها رو نزدیک به سطح زمین بکاریم .
سال دوم پیاز ها رو با تجره هایی که از سال اول بدست آورده بودیم کاشتیم . حدود نود درصد از تجر
گلستان / گالیکش / روستای فارسیان / کاشت، داشت و برداشت پیاز
دو یا سه سالی هست که در روستای فارسیان ، توی لته مان اقدام به کاشت پیاز می کنیم . هر سسال که پیاز می کاریم تجربه ای کسب می کنیم اما هنوز خیلی مونده تا یه کشاورزی پیاز کار بشویم. . اشتباه سال اول ما که پیاز کاشتیم این بود که برای کاشتن بذرهای پیاز ها با بیل چاله ای می کندیم بعد بذر پیاز رو داخل چاله گذاشته و روی اون خاک می ریختیم. کسی به ما گفت هبود مهم نیست بذر پیاز رو به چه صورت داخل خاک می گذاریم. مهم این هست که زیر خاک باشه. چاله های ما تقریبا 15 تا 20 سانت عمق داشتن. پس از کاشت پیاز ها خیلی منتظر شدیم تا از زیر خاک بیرون بیایند. حتی برخی از بذرها بیرون نیامد. وقتی خاک رو برای علت فهمیدن دلیل رشد نکردن پیاز ها کنار می زدیم متوجه می شدیم که پیازها سبز کردن اما از آنجایی که ما بذر رو درست نکاشته بودیم ، ( دروافع بذرها برخی سرو ته و یا به پهلو کاشته شده بودند. ) جوانه توانایی خروج از خاک رو پیدا نکرده بود. این اولین تجربه ما بود . 2 تصمیم برای سال بعد گرفتیم . اول اینکه موقع کاشت بذر ما رو درست بکاریم و دو اینکه خیلی عمق چاله های ما زیاد نباشد.
نگهدار از پیاز ها خیلی سخت نبود. فقط در طول دوره رشد چند بار اطراف پیاز ها رو تیشه زدیم و علف های هرز رو از بین بردیم و با این کار خاک پیازها رو سست کردیم. نهال پیاز ها بزرگ که شد ، ساقه ای در وسط دازد که در انتهای این ساقه اقدام به گل می کند . روتاییان به ما گفتند باید ساقه پیاز ها رو بشکنید یا خم کنید تا این ساقه تشکیل نشه. اگر این ساقه تشکیل بشه ، در انتهایی این ساقه درست در وسط پیاز ، این ساقه خشک شده و چیزی شبیه چوب میشه که بیشتر زحمت رو از بین می بره. ما دیر متوجه این موضوع شدیم . لذا زمانی که ساقه تشکیل شده بود اقدام به خم کردن ساقه ها کردیم . پس از برداشت و استفاده از پیاز ها متوجه اشتباه خود شدیم .
دومین تجربه ما این شد که از تشکیل ساقه مرکزی پیاز ها جلوگیری کنیم . این کار با به موقع خک کردن ساقه و برگ های پیاز ها اتفاق می افته .
یا تجربه دیگه هم موقع برداشت پیاز ها کسب کردیم و اون اینکه متوجه شدیم هر پیازی که نزدیک به سطح زمین کاشته شده ، غده اش ب
بیات بکار رفته درست بود و لذا سال دوم تونستیم محصول خوبی برداشت کنیم. سال دو یه تجربه ی دیگه ای کسب کردیم و اون اینکه بذر پیاز هر چه درشت تر باشه ، در نهایت پیاز درشتی می تونیم برداشت کنیم . آخه قسمت هایی که بذر کوچک کاشته بودیم یا اصلا رشد نکر و یا پیازی که در نهایت به ما داد بسیار کوچک و در حد یه گردو بود.
سال دوم پس از شخم زمین ، سطح زمین رو شیار شیار کردیم . پیاز ها رو روی تپه بین شیار ها کاشتیم . بیشتر پیاز ها رو طوری کاشتیم که چند میلیمتر از نوک پیاز از زمین بیرون بود . این کار باعث شد تا پیاز جوانه بزنه از خاک بیرون بیاد و زیر خاک معطل نشه .
اینجانب سید مسلم موسوی خسروی ، متولد روستای فارسیان از توابع شهرستان گالیکش ، به دلیل دلبستگی بسیاری که به زادگاه خویش داشته و دارم ، مدت های مدیدی در فکر طراحی وبلاکی در مورد روستای فارسیان بودم و به همین دلیل وبلاگ فعلی را طراحی کردم . لذا امیدوارم که مورد رضایت اهالی روستای فارسیان و دیگر دوستان قرار گیرد .