روستای فارسیان

فارسیان گالیکش / آلوچه جنگلی

سال 1401 سال پر برکتی برای مردم منطقه بود . آب و هوا در فصل بهار طوری بود که به درختان و شکوفه های آنها صدمه ای وارد نکرد و لذا درختان میوه بقدری به بار نشستند که غیر قابل باور بود و تا این زمان که 50 سال از خداوند عمر گرفته بودم با چنین صحنه ای مواجه نشده بودم .

درختان میوه بخصوص گلابی به قدری بار آورده اند که شاخه های درختان از سنگینی بار میوه ها شکسته می شود و لذا مردم فارسیان مجبور به گذاشته تکیه گاه در زیر شاخه ها شده اند . نتنها درختان درون محوطه روستا پربار شده اند بلکه درختان جنگلی از همه نوع پر بار هستند .

مردم فارسیان و روستاهای اطراف بر این باور هستند که درخت آلوچه هر 7 سال به بار می نشیند ، البته در سال های گذشته درختان الوچه به بار می نشستند اما بسیار محدود بود . امسال درختان آلوچه که هر هفت سال به اعتقاد مردم فارسیان به بار می نشینند ، امسال طوری پر بار بودند که همه ی مردم فارسیانو منطقه برای چندین سال خودشون ترشی آلوچه آماده کرده اند .

اصلی ترین مورد استفاده از آلوچه در منطقه ، درست کردن ترشی آلوچه برای غذاها هست. آلوچه در این چند سال بقدری کم بود که مردم از ترس کمبود آلوچه ، هنوز آلوچه ها قرمز و رسیده نشده بودند ، سبز سبز شروع به جمع آوری میوه آنها می کردند . حتی قیمت هر کیلو آلوچه سبز در روزهای اول در بازار 30 هزار تومان بود . با گذشت چند هفته و رسیدن آلوچه ها ، هم کیفیت آلوچه ها بالا رفت و هم قیمت تا حدود 15 هزار تومان پایین آمد . مردم بقدری آلوچه آوردند که تا چند سال اشباع شدند.

یکی دیگر از موارد مصرف آلوچه ، ترشی آلوچه و یا شور می باشد . ماحصل این کار درست شبیه با زیتون ریخت می باشد با دردسر بسیار کم .

امسال شخصا چندید بار برای جمع آوری آلوچه به جنگل رفتم . راستش علت اصلی اینکه آلوچه هر چند سال به بار می نشیند نحوه برای برخورد با این درختان است . شاید باورتان نشود چنان درختان بیگناه را برای جمع کردن آلوچه از کمر می برند که تا چندین سال نمیتوانند رشد کنند .