تره سوغان یا الزو
الزو پیازی وحشی است که به نام تره سوغان هم نامیده می شود . شروع بهار با نمایان شدن الزو در جنگل های اطراف فارسیان می باشد . اوج وفور الزو از نیمه فروردین تا ابتدای اردیبهشت است و از اون تاریخ به بعد به تدریج خشک شده و غیر قایل استفاده می گردند .
" الزو" پیازچه ای است بسیار خوش عطر با ساقه های کوتاه که بیشتر یک برگ پهن شبیه تره و یک ساقه دارد که نوک ساقه ، گلی سفید قرار دارد.
ارتفاع " الزو" حد اکثر حدود ۳۰ سانتی متر می رسد. مدت عمر " الزو" کم است ، اما به خاطر آنکه در مناطق گرم تر زود تر می روید و هر چه به سمت ارتفاعات برویم دیرتر رشد میکند ، میتوان حدود یک ماهی در منطقه " الزو" پیدا کرد.
مردم فارسیان علاوه بر مصرف تازه الزو به عنوان سبزی ، برای مصرف در دیگر فصول پس از چیدن " الزو" آن را خشک کرده و پودر میکنند تا فضای کمتری را اشغال کند آنگاه آن را درون طروف در بسته ریخته و در محلی خشک و یا درون یخچال نگهداری می کنند تا رطوبت به ان نرسد .
از " الزو" در بسیاری از آش های محلی مثل آش شوربا ، آش شله ، نون آقاندو ، نون الزویی و ...... استفاده می کنند .
الزو در جنگل های مرطوب می روید و هر چه به رودها و چشمه ها نزدیکتر باشد به علت رطوبت بالاتر ، درشت تر بوده و برگ پهن تری دارند .
اینجانب سید مسلم موسوی خسروی ، متولد روستای فارسیان از توابع شهرستان گالیکش ، به دلیل دلبستگی بسیاری که به زادگاه خویش داشته و دارم ، مدت های مدیدی در فکر طراحی وبلاکی در مورد روستای فارسیان بودم و به همین دلیل وبلاگ فعلی را طراحی کردم . لذا امیدوارم که مورد رضایت اهالی روستای فارسیان و دیگر دوستان قرار گیرد .