روستای فارسیان

مقدمه ای بر «  تاریخ طوایف فارسیان »

«جوز بخشی» – ثبت شده در فهرست آثار ملی ایران

ابوذر خسروی

مقدمه ای بر «  تاریخ طوایف فارسیان »

روستای تاریخی فارسیان ( فرسیان ـ پرسیان ـ فارسیان ) از توابع شهرستان گالیکش، یکی از شرقی ترین روستاهای بزرگ استان گلستان ( ایالت جرجان و استرآباد )  است. این روستا با توجه به قدمت تاریخی خود ، در دوره های گذشته محل سکونت طوایف گوناگونی بوده است. طوایف فارسیان رادر طول تاریخ سکونتشان در این روستا، می توان به دو گروه تقسیم کرد :

۱ ـ طوایفی که هسته ی نخستین تشکیل دهنده  ی روستای فارسیان محسوب می شوند و قرن هاست که در این روستا ساکن هستند و ریشه در ایالت تاریخی گرگان (جرجان) دارند  و لهجه ی کهن و شیرین فارسیانی یکی از میراث های ارزشمند آنهاست که از لهجه های قدیمی ایالت گرگان و از نزدیک ترین لهجه ها به لهجه ی مردم امروزگرگان می باشد. لهجه فارسیان در تلفظ بسیاری از کلمات ، استمرار زبان قابوسنامه است . این طوایف قبل از آمدن به محل فعلی منطقه ی فارسیان ، احتمالا در جلگه گرگان قدیم (محدوده گنبد کاووس فعلی) زندگی می کرده اند که به خاطر هجوم مکرر اقوام بیانگرد شمال شرق ایران به این منطقه ، از جلگه گرگان حرکت کرده  و در دامن البرز ساکن شده اند . آنچه که ما را به این احتمال رهنمون می شود این است که اکثریت قریب به اتفاق فارس های بومی گرگان و استرآباد یا در دل البرز یا در پای این  کوه ساکن هستند .  این طوایف قدیمی  به سه گروه قابل تقسیم هستند :

الف ) طوایفی که اکنون بازماندگانشان در فارسیان و در سطح شهرستان گالیکش ، کلاله ، گنبد و … زندگی می کنند و ما در شجر نامه ، قدمت برخی از آنها را تا حدود ۵۰۰ سال قبل مشخص کرده ایم.

ب ) طوایفی که نام بزرگان آنها در قباله ی تاریخی کربلایی صفر فارسیانی با قدمت بیش از سه قرن و قباله ی « قاضی ها » با قدمت حدود دو قرن و قباله ی « بام علی یار » با قدمت بیش از دو قرن و قباله ی « علی نقی ده باشی » با قدمت بیش از ۱۸۰ سال ذکر شده است، ولی از بازماندگان آنها هیچ اطلاعی در دست نیست. علاوه بر آن نام برخی بزرگان فارسیان بر روی سنگ قبرهایی با قدمت بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ سال( دو الی سه قرن پیش) در قبرستان میدانا وجود دارد که در شجرنامه ی مردم فارسیان ، بازمانده ای از آنان شناسایی نشد. همچنین برخی مکان های جغرافیایی به نام برخی بزرگان و احتمالاً طوایف قدیمی است که هیچ نشانی از بازماندگان آنها نداریم. این احتمال وجود دارد که بازماندگان این بزرگان بنا به دلایل مختلف از فارسیان کوچ کرده و در نقطه ی دیگری از مناطق مجاور یا جاهای دیگر ساکن شده باشند. مثل مغفور بیک فرسیانی در قباله ی کربلایی صفر و شاه محمد و جلال الدین و کریم پرسیانی در قباله ی قاضی ها و نوروزعلی فارسیانی در قباله ده باشی علی نقی و علی یار در قباله بام علی یار و ملک محمد رضا ولد عیسی در سنگ قبر موجود در قبرستان میدانا و یا نام پاسی ها ، خدران ، خُدو، قل علی، ارنگ در برخی مناطق جغرافیایی و مکان ها ی فارسیان. کوچ طوایف قدیمی فارسیان به مناطق دیگر در دوره های بعد مثل دوره ی قاجار نیز صورت گرفته است که باعث تقویت احتمال ما می شود. به عبارت دیگر روستای فارسیان به علّت کثرت جمعیت در برخی دوره های تاریخی ، یکی از مراکز اصلی « مهاجرت فرست » در شرق ایالت استرآباد بوده است که بخشی از مردم آن به دیگر مناطق کوچ کرده و هیچ بازمانده ای از آنها در فارسیان فعلی نمی شناسیم و تنها نام بزرگان آنها در قباله های تاریخی ، سنگ قبرهای قبرستان میدانا و برخی مکان های جغرافیایی باقی مانده است. فارسیان علاوه بر « مهاجر فرست بودن » ،  از دوره ی قاجار تا دوره ی پهلوی حتی تا دوره ی انقلاب اسلامی، تبدیل به یکی از روستاهای بزرگ « مهاجر پذیر » می شود که هنوز این وضعیت ادامه دارد .

ج ) طوایفی که به طور کامل و طوایفی که یکی از تیره های آنها در دوره ی قاجاریه از فارسیان کوچ کرده اند و در سطح شهرستان گالیکش ،کلاله و مناطق مجاور کوهسار زندگی می کنند و بازماندگان آنها را می شناسیم و در شجره نامه به آنها اشاره شده است. مثل طایفه ی ده باشی که ساکن حسین آباد کالپوش هستند و به طور کامل از فارسیان رفته اند یا طایفه ی رنگرزها تیره ی عباسِ بُرجعلی که ساکن ینقاق هستند . همچنین طایفه ی شریف ها که ساکن کرنگ کفتر و طایفه ی نظرها که ساکن قوجمز هستند و ….

۲ ـ طوایفی که قدمت آنها نزدیک به دویست سال و کمتر از آن است که بزرگان آنها از دوره ی فتحعلی شاه قاجار تا دوره ی پهلوی و حتی تا دوره ی انقلاب اسلامی  از برخی استان های مجاور مثل خراسان و سمنان ( = منطقه شاهرود ) و برخی روستاهای مجاور و جاهای دیگر ، به فارسیان کوچ کرده اند. تعداد این طوایف اندک است اما دارای جمعیت قابل ملاحظه ای هستند. این طوایف نیز به دو دسته تقسیم می شوند:

الف ) طوایفی که مدت نزدیک به دو قرن در فارسیان زندگی کرده و هم اکنون بازماندگانشان در این روستا و در سطح شهرستان گالیکش و برخی شهرستان های مجاور ساکن هستند.

ب) طــوایفی که بزرگان آن ها پس از کوچ به فارسیان ، برای مدّتی در این روستا زندگی می کنند، ولی به دلایلی دوباره از فارسیان کوچ کرده و در مناطق مجاور گالیکش ساکن می شوند و اکنون بازماندگان آنها در برخی مناطق مثل حسین آباد کالپوش و منطقه ی گالیکش ساکن هستند. این طوایف بازمانده ای در فارسیان ندارند ولی بازمانــدگان این طایفــه ها همچنان خود را متصــل به فــارسیان می دانند.

برخی به خاطر شباهت یک تا دو اسم از اسامی مکان ها و فامیلی های فارسیان با منطقه فارسان و شیراز ، تصور کرده اند که احتمالا ارتباطی بین این دو منطقه با فارسیان وجود دارد که از نظر ما این تصور پوچ و بی اساس است . مردم فارسیان هیچ ارتباطی با مردم شیراز و فارسان ندارند . اگر تشابه اسامی مکانها و طوایف و فامیلی ها را بخواهیم مبنای قضاوت قرار دهیم ، فارسیان و علی آباد کتول دارای بیشترین تشابهات اسمی هستند . لذا باید بگوییم که فارسیانی ها اصالتاً از علی آباد آمده اند !!!!!! این طور قضاوت کردن در مورد تاریخ یک روستای کهن ، اوج سطحی نگری گویندگان این مطالب است . مدعیان شیرازی یا فارسانی بودنِ فارسیانی ها اگر می توانند یک سند معتبر تاریخی یا یک خط یا حتی یک جمله از منابع و کتب تاریخی برای اثبات نظرات پوچ خود بیاورند . چنین سندی وجود خارجی ندارد . . هیچ شباهتی در لهجه ، موسیقی ، بایتی ها ، معماری ، بازی ها ، مراسم محرم و عروسی و سنت های دامداری و کشاورزی و اجتماعی بین فارسیان و مردم شیراز و فارسان وجود ندارد . اشتراکات کلی که بین تمام ملت ایران وجود دارد نباید مبنای قضاوت قرار بگیرد . ویژگی های اختصاصی فرهنگ فارسیان کاملا متفاوت با مردم شیراز و فارسان است . حتی فارسان و شیراز خودشان از دو قومیت متفاوت هستند که آداب و سنن اختصاصی متفاتی دارند . به عنوان مثال در فارسیان بازی دوفر و بجول بازی و کپر بازی و .. داریم آیا در شیراز و فارسان هم داریم ؟ نه . در فارسیان سنت “یور گرفتن ” داریم . آیا شیراز و فارسان هم دارند ؟ نه . ما در فارسیان سنت ” حسن حسین ” داریم . آیا در شیراز و فارسان شبیه این مراسم را داریم که با این اشعار و رقص پا همراه باشد ؟ نه . آیا در موسیقی شیراز و فارسان مقام ” آی نگار ، ” مقام معصومه ، مقام پری پری ، مقام زهرا ، مقام گلبهار من ، داریم ؟ نه . آیا بافت معماری فارسیان از نقشه ی اولیه و «گل کان» تا پوشش سقف با پتک  با معماری شیراز و فارسان شباهتی دارد ؟ نه .

اگر بعضا برخی شباهت هایی پیدا شود ، این شباهت ها مربوط به کل مردم ایران در سراسر کشور به عنوان یک «ملت» است . سخن ما بر روی اختصاصات فرهنگی هر منطقه است که شناسنامه مردم یک منطقه و وجه تمایز آنها از مردم دیگر مناطق ایران است .اختصاصات فرهنگی و اجتماعی  فارسیان هیچ شباهتی با مردم شیراز و فارسان ندارد . ما اعتقادی به شیرازی و فارسانی بودن مردم فارسیان نداریم و این نظرات را حاصل سطحی نگری و توهمات گویندگان آن میدانیم . ( علاقه مندان برای اطلاعات بیشتر به مقاله ی « نام های مشترک فارسیان با ایران و جهان » در همین سایت مراجعه نمایند ) . 

مبنای نام گذاری طایفه ها در فارسیان :

نام گذاری طایفه های فارسیان در گذشته به دو شیوه صورت می گرفته است:

۱ ـ نام گذاری بر اساس پیشه و شغل بزرگان طوایف

۲ ـ نام  گذاری بر اساس نام بزرگان صاحب نفوذ طوایف

• گاهی برخی طایفه ها را علاوه بر نام اصلی، به علّت وجود ویژگی خاص و فراگیر در بزرگان آن طایفه ، به نام دیگری نیز می خوانده اند مثل : طایفه ی « پامین ها » یعنی طایفه ای که بزرگان آنها دارای پاهای بزرگ بوده اند. در باره ی دلیل نامگذاری « طایفه ی چاچار » و « چاشی ها » به این نام ، اطلاعاتی ندارم. شاید لقب یکی از بزرگان این طایفه ها باشد.

اسامی طایفه ها ( و تیره هایی ) که بر مبنای شغل و پیشه ی بزرگانشان نام گذاری شده اند ، عبارتند از :

۱ ـ رنگرزها

۲ ـ قاضی ها ( تیره ای از رنگرز ها)

۳ ـ آهنگرها

۴ ـ مسگرها

۵ ـ دلّاک ها

۶ ـ زرگرها

۷ ـ یوزباشی ها ( صد سوارها)

۸ ـ ده باشی ها ( ده سوارها )

۹ ـ ندّاف ها

۱۰ ـ آخوندها

۱۱ـ آشورها

۱۲ ـ عسگر ها

اسامی طایفه هایی که بر مبنای « نام بزرگان » نام گذاری شده اند:

۱ ـ ملیکان

۲ ـ طایفه ی آبل ها                        ۳ ـ طایفه ی مهدی کل                    ۴ ـ طایفه ی نوری ( و قلی رضا)        

  ۵ ـ طایفه ی کربلایی صفر            ۶ ـ طایفه ی خانسوار                       ۷ ـ طایفه ی طاقان کَلا    

 ۸ ـ  طایفه ی ده باشی                  ۹ ـ طایفه ی ابوالتختی                     ۱۰ ـ طایفه ی شریف ها               ۱۱ ـ طایفه ی حاجی ها                    ۱۲ ـ طایفه ی نظرها                     

 ۱۳- طایفه ی سادات موسوی        ۱۴ ـ طایفه ی عسگرها                    ۱۵ ـ طایفه ی کاظمها    

۱۶ ـ طایفه ی مدعلی ( محمدعلی )     ۱۷ ـ طایفه ی مَمَّدُ                     ۱۸ ـ طایفه ی کربلایی حضرتها        

۱۹ ـ طایفه ی شهسوار (فرزندان عباس – وصل به طایفه خانسوارا)                     

۲۰ ـ طایفه ی قلدر                      ۲۱ ـ طایفه ی قاسم تورانی              ۲۲ ـ طایفه ی حسین شاه قلی    

۲۳ ـ طایفه ی علی گُو                   ۲۴ ـ طایفه ی حاجی آقا                 ۲۵ ـ طایفه ی ملیک               

۲۶ ـ طایفه ی گدی                     ۲۷ ـ طایفه ی زارا (کربلایی رمضان و …)

۲۸ ـ طایفه ی میرزا قلچه           ۲۹ ـ طایفه ی نوروز گوشک                ۳۰ ـ طایفه ی قایی

۳۱ ـ طایفه ی چاشی                  ۳۲ ـ طایفه ی علی گردگ                  ۳۳ ـ طایفه ی ملا بابا  

۳۴ ـ طایفه ی فتحعلی              ۳۵ ـ طایفه ی سبزعلی             ۳۶ ـ طایفه ی داداش(محمد بزرگ)  

۳۷ ـ طایفه ی ملّا علی             ۳۸ ـ طایفه ی علی نقی(احتمالاوصل به عسگرها)                                       ۳۹ ـ طایفه ی سیدعلی  ۴۰ ـ طایفه ی علی کل        ۴۱- طایفه حضرتقلی و آق لر                                                                    ۴۲- فرزندان رمضان سفرک            ۴۳- طایفه قربعلی                   ۴۴ –  فرزندان حسنقلی (یحیی و …) و ……

نکته ی قابل توجه در مورد طوایف ذکر شده این است که ممکن است برخی از این طوایف در نسل های اولیه خود ، برادر یا عموزاده بوده باشند که متاسفانه به خاطر فوت بسیاری از بزرگان ، کسی اطلاع دقیقی از این نسبت های نزدیک خویشاوندی ندارد و اگر افرادی اطلاعاتی دارند، آنقدر ضعیف است که امکان ارتباط قطعی بین این طوایف را مطلقا فراهم نمی کند ، لذا ما ترجیح دادیم این طوایف را به طور مستقل ذکر کنیم .

علاوه بر طوایف ذکر شده ، جمعیت عظیمی از فارسیانی ها در سطح شهرستان های گالیکش و … پراکنده هستند که نمی دانند به کدام طایفه از طوایف فارسیان متصل هستند که من تا کنون تیرهای زیادی از این فارسیانی ها را در سطح شهرستان گالیکش و …. شناسایی کرده و در شجره نامه آورده ام و یقین دارم که در ادامه ی تحقیق آمار کلی طوایف افزوده خواهد شد. چون طبق برخی اطلاعات جدیدی که دریافت کرده ام ، هنوز گروهی از فارسیانی ها در شرق استان وجود دارند که به فرصت سراغ آنها خواهم رفت و اطلاعات آن ها را انشاء الله دریافت خواهم کرد.

تقسیم بندی طایفه های فارسیان بر اساس محل سکونت آنها در محله های لیونی و شیخان

طایفه های ساکن شیخان

۱ ـ طایفه ی ملیکان : که دارای تیره های زیر می باشد.

۱ ـ ۱- تیره ی عباس ها و عموزاده ها

الف ) عباس ها و ( رحمت ها )

ب ) تتل ها

ج ) عبدالله کردُ

۱-۲- تیره ی مولی

الف ) رجبِ مولی

ب ) کریمِ مولی

۱-۳-  تیره ی شاهسوارها

۱-۴-  تیره ی محمدها ( محمدا )

۱-۵-  تیره ی بَمُردی

۱-۶-  تیره ی میرزا خوردک و میرزا مین

۱-۷-  تیره ی حسن خان

۱-۸-  تیره ی دینُ

الف ) عبدالله دینُ ها

ب ) مهدی قلی ( مهدی ها )

ج ) عوض

د ) ……..

۱-۹-  تیره ی رجبِ چندولی

۱-۱۰-  تیره ی احمدِ قلی

۱-۱۱-  تیره ی حیات ها

۱-۱۲-  علی محمدِ ملیک

۱-۱۳-  فرزندان بخش الله ( وصل به قره قزا )

۱-۱۴-  تیره ی زرافشان (فررندان احمد و محمد آقا زرافشان )

۱-۱۵-  تیره ی قره قِزها (قَره قِزا)

۱-۱۶-  تیره ی نوروزِ خالّی ( هیبت الله )

۱-۱۷-  تیره ی فتح الله ( فرزندان صنم ِ فتح الله)

۲ ـ طایفه ی رنگرز : یکی از بزرگان این طایفه مرحوم علی رنگرز معروف به علی دراز بوده است که در دوره ی شاه سلطان حسین صفوی هم زمان با کربلایی صفر فارسیانی ، بخشی از ملک گرایلی را خریداری می کند که …………….. بخشی از آن ملک تاریخی است.  این طایفه دارای تیره های زیر است :

۲ ـ ۱- تیره ی نوروز محمدا

۲ ـ ۲-  تیره ی سربازا

الف ) فرزندان سرباز

ب ) فرزندان عباس

ج ) فرزندان یوسف

۲-۳-  تیره ی غلام حاجی

۲-۴-  تیره ی یوسف صباغیان و حضرت ( فرزندان رضا )

۲-۵-  تیره ی تقی باقرا

۲-۶-  تیره ی علی دراز دوم ( کلبه مرتضی و …. )

۲-۷-  تیره ی جعفر ثابت ( ثابت ها )

۲-۸-  تیره ی قاضی ها (قاضیا)

۲-۹-  تیره ی شاه کَل ( شاه کَلا )

۲-۱۰-  تیره ی غلام رضوان

۲-۱۱-  تیره ی بخشی

۲-۱۲-  تیره ی خدا قلی

و………..

۳ ـ طایفه ی آبل ( آبل ها = آبلا )

الف ) اکبر آبل

ب ) چاچار

۴ ـ طایفه ی مهدی کل ( که احتمالاً با آبل ها عموزاده هستند )

۵ ـ طایفه ی ملا بابا

۶ ـ طایفه ی سبزعلی

۷ ـ طایفه ی محمد ( محمد داداش = داداشا )

۸ ـ طایفه ی ملا علی ( علی …. )

۹ ـ  طایفه ی نوری ( و قلی رضا )

۱۰ ـ طایفه ی ابوالتختی

۱۱ ـ طایفه ی دهباشی ( ده باشی  ها )

۱۲ ـ طایفه ی علی کل

۱۳ ـ طایفه ی سیدعلی

۱۴ ـ طایفه ی زرگرها(زرگرا)

۱۵ ـ طایفه ی ملیک ( حسن….. و احتمالا ولی زینبه)

۱۶ ـ طایفه ی فتحعلی

۱۷ ـ طایفه ی آشور

الف ) تیره ی استا آشور

ب ) تیره ی احمدهادی ، حسین تقلان ، محمد و علی خوردی

۱۸ ـ طایفه ی قاسم تورانی

۱۹ ـ طایفه ی قلدر ( لیونی یا شیخان ؟)

۲۰ ـ طایفه ی حسین شاه قلی

۲۱ ـ طایفه ی علی گو ( لیونی یا شیخان ؟)

۲۲ ـ طایفه ی حاجی آقا

۲۳ ـ طایفه ی چاشی

۲۴ ـ طایفه ی قایی

۲۵ ـ فرزندان حسنقلی ( یحیی عَمُر و … )

۲۶ ـ طایفه ی علی نقی (لیونی یا شیخان؟)

۲۷- طایفه ی نوروز گوشَک

۲۸ ـ طایفه ی علی گردک

۲۹- طایفه ی قربعلی

۳۰- طایفه ی حضرتقلی و آق لر

ب ) طایفه  های ساکن لیونی

۱ ـ طایفه ی آهنگر

۱-۱-  تیره ی اُستا غلام آهنگر و یحیی آهنگر و ….

۱-۲-  تیره ی کربلایی تقی و حسن

۱-۳-  تیره ی علی اکبرِ نگار

۱-۴-  تیره ی عیسی نَدر ( نادر )

۱-۵-  تیره ی حاج علی عرب کوهسار

۱-۶-  تیره ی ملا نوروز (ساکن شیخان )

۱-۷-  تیر ه ی نعمت آهنگری ( عرب بوران )

۱-۸-  تیره ی رمضان فارسی زاده ( چقر )

۱-۹-  تیره ی حسنِ تقی ( حسین آباد قربانی ، قره جه و … ( احتمالاً به کربلایی تقی متصل     می باشند ، چون در نسل های اولیه نام اجدادشان ، مشترک و مشابه است )

۱-۱۰-  تیره ی خان محمد ( خانُ )

۱-۱۱-  فرزندان زرافشان ( پاسنگ بالا )

۱-۱۲-  فرزندان زهرا خورشید ها ( خورشیدا ) (پاسنگ بالا) ( احتمالا ساکن شیخان )

۱-۱۳-  استا غلام آهنگر ( چقر  )

 ۲-  طایفه ی آشور

الف ) تیره ی قاسم تلّان

ب ) تیره ی کاظم جعفرها

ج ) تیره ی نقدعلی

۳ ـ طایفه ی خانسوار

۴ ـ طایفه ی شهسوار ( فرزندان عباس – وصل به طایفه خانسوارا)

۵ ـ طایفه ی کربلایی حضرت ها ( ملا برات ) (ساکن سیجان)

۶ ـ طایفه ی طاقان کَلا ( طایفه کَلا )

۷ ـ طایفه ی کربلایی صفر

۸ ـ طایفه ی آخوندها ( آخوندا )

۹ ـ طایفه ی شریف ها ( شریفا )

۱۰ ـ طایفه ی گدی

۱۱ ـ طایفه ی ندّاف ( نَدو )

۱۲ ـ طایفه ی نظرها ( نظرا )

۱۳ ـ طایفه ی حاجی ها ( حاجیا )

۱۴ ـ طایفه ی زارا ( کربلایی رمضان و برادران )

۱۵ ـ طایفه ی سادات موسوی

۱۶ ـ طایفه ی میرزا قلچه

۱۷ ـ طایفه ی عسگرها

الف ) تیره ی غلامعلی عسگرها

ب ) تیره ی حسن عسگرها

۱۸ ـ طایفه ی دلّاک ها

۱۹ ـ طایفه ی کاظم ها ( کاظما )

۲۰ ـ طایفه ی رمضان سِفِرک ( شاید وصل به دلّاک ها باشد )

۲۱ ـ طایفه ی مَد علی ( محمد علی )

۲۲ ـ طایفه ی مسگرها ( تقی مسگر )

۲۳ ـ طایفه مَمَّدُ ( محمد …… )

و……………

علاوه بر موارد ذکر شده ، خانواده های فارسیانی بسیاری در سطح شهرستان گالیکش و ….پراکنده هستند که من تا کنون برخی از آنها را شناسایی کرده ام ، ولی نتوانسته ام به طور دقیق مشخص کنم که متصل به کدام طایفه یا تیره هستند . بزرگان این خانواده ها نیز اطلاع دقیقی در این زمینه ندارند و فقط اظهار می کنند که مثلا با فلان طایفه فامیل هستیم ولی نمی دانند که به واسطه ی مادری یا به واسطه ی پدری است. برخی از این خانواده ها عبارتند از:

۱ ـ فرزندان خیرالنساء ( زن کربلایی عیسی) ( پاسنگ )

۲ ـ فرزندان آدینه پهلوان ( حسین آباد قربانی و حیدرآباد )

۳ ـ فرزندان ملا رستم و عموزاده ها ( حسین آباد قربانی و حیدرآباد )

۴ ـ فرزندان علیِ یاری ( حسین آباد قربانی و حیدرآباد )

۵ ـ فرزندان صالح ( پاسنگ )

۶ ـ فرزندان محمود حیدری ( قراول حاجی تاجی ( قراول پایین )

۷ ـ فرزندان موسی ( موسی زاده ها ) =( قراول پایین)

۸ ـ فرزندان نوروز ( فارسیانی ) =( ساکن قراول )

۹ ـ خانواده ی یارک ( یارمحمد ) = قراول و …..

۱۰ ـ فرزندان آقا خان خازه ( قراول پایین )

۱۱ ـ فرزندان فتح الله ( محمد قره = قراول پایین )

  ۱۲ ـ فرزندان غلامِ براهش (نوه های گلثومه = فارسیانی) (قراول بالا)

۱۳ ـ فرزندان ایوب و …. ( قراول بالا )  

۱۴ ـ فرزندان هاجرِ شاهسوار ( اجن شیرملی )

۱۶ ـ فرزندان حضرتقلی و آق لر ( حسین آباد قربانی و … )

۱۷ ـ فرزندان چمن ( کیارام و کندسکوه)

۱۸ ـ فرزندان اکبر قولر عطا ( حیدر آباد )

۱۹ ـ فرزندان شاه پری فارسیانی (حاج امیر ابراهیمی و …. ( حسین آباد قربانی )

۲۰ ـ فرزندان رمضانعلی و…. ( غلامعباس ) ( کرنگ کفتر )

۲۱ ـ فرزندان علی فارسیانی ( کرنگ کفتر )

۲۲ ـ فرزندان ولی ( حاج تیمور کاوسی  و …. ) ( کرنگ کفتر )

۲۳ ـ فرزندان زینل(حسینِ زینل و…) ( کرنگ کفتر )

۲۴ ـ فرزندان علی فارسیانی ( ساکن قره چشمه ی مینودشت)

و ……….