فارسیان / چهره ی ماندگار فارسیان شاعر بزرگ محمد خسروی

شاعر بهار بی خزان در گالیکش

 

یکی از چهره های ماندگار فارسیان ، شاعر بزرگ "محمد خسروی "  معروف به محمد قجر است .

این شاعر بزرگ در سال 1310 در روستای فارسیان متولد شد.

وی در دوران کودکی پدر خود را از دست داد و همراه مادر و برادر بزرگتر از همان دوران کودکی برای گذران زندگی به کار و تلاش پرداختند.

خسروی در دوران جوانی ساکن شهر گالیکش شد، و با تلاش و پشتکاری که داشت صاحب املاکی و زندگی در این شهر شد.

شغل وی کشاورزی بود و در عرضه علم و تحصیلات در حد ابتدایی و سواد اندکی داشتند. با شعر و شاعری و قوانینش هیچ آشنا نداشت.

عجیب بود با این که تا سن 40 سالگی هیچ میانه ای با شعر نداشت ولی یک شب بر اساس خوابی که دیده بود زبان به شعر گشود و اشعاری زیبا، با رعایت نظم در قوانین و قواعد شعری از زبان مردی که شاید هیچگاه بیتی در زندگی 40 ساله اش نخواند بود جاری شد.

لازم به ذکر است ایشان هیچوقت خواب خود را برای کسی بازگو نکرد، او کلام خود را با این ابیات آغاز کرد.

بخوانم خداوند گردون سپهر                                 همان شاه افلاک و ناهید و مهر

بگویم زبان نام پروردگار                                   خدایی جلالش بود آشکار

هر چه زمان می گذشت گویی اشعار پخته تر و شیرین تر بر زبان جاری می شد با پیشرفت کاری در این زمینه به جشنواره ها و مراسم های مذهبی و مناسبتی منطقه دعوت می شد از او به عنوان شاعر برتر منطقه تقدیر می شد.

با شعرای بنام منطقه آشنا شده بود و عضو انجمن های ادبی مینودشت و گالیکش بود هفته ای چند بار در منزل و در انجمن ها با شعرا محفل داشتند با افزایش ابیات و اشعار به تشویق دوستان خود تصمیم به چاپ مجموعه اشعارش گرفت.

ولی باید این اشعار مرتب می شد و اشکالاتش در زمینه وزن و قافیه رفع می شد. با کمک دخترش که در آن زمان دانشجوی ادبیات فارسی بود و در زمینه شعر فعالیت داشت شروع به این کار کرد.

لازم به ذکر است خانم خسروی دختر این شاعر مسئولیت انجمن ادبی شهر گالیکش را عهده دار است.

مدت 3 سال، بیشتر ساعتهای شبانه روز غرق در هزاران بیت و مصراع برای جابجایی و نظم بخشیده با توجه به قواعد شعری سپری شد، بالاخره با گرفتن مجوز چاپ نتیجه زحماتشان به ثمر نشست و اولین مجموعه شعر بهار بی خزان منتشر گردید.

چون این مجموعه کامل نبود و با وجود اشعار فراوان و تکمیل بودن آنها فقط بخشی به چاپ رسیده بود و تصمیم به چاپ بهار بی خزان به صورت کامل شدند و در سال 1379 کتاب کامل بهار بی خزان به چاپ رسید.

محمد خسروی از سال 1380 به بعد بیمار شدند و مدت 11 سال در بستر بیماری بودند و سر انجام در اردیبهشت سال 1391 با یادگار گذاشتن بهاری که همیشه بی خزان باد دار فانی را وداع گفت.

یاد و نامش همواره گرامی باد.

مطالب بالا به نقل از دوست خوبمان امین کوهی در  روز دوشنبه, 12 فروردين 1392 نگاشته شده است .